Pani Malwina Schwieters. Wisia

ODZNACZENIE PANI MALWINY „WISI” SCHWIETERS Wybitna działaczka polonijna z Auckland Pani Malwina „Wisia” Schwieters została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Uroczystość wręczenia orderu przez Ambasadora RP Zbigniewa Gniatkowskiego odbyła się w Domu Polskim w Auckland w dn. 7 maja 2017 r. Postanowienie o nadaniu orderu – za wybitne zasługi w działalności na rzecz środowiska polonijnego w Nowej Zelandii – wydał w dniu 15 marca 2017 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. „Proszę przyjąć ode mnie wyrazy najgłębszego szacunku i podziwu za odwagę, wytrwałość i pielęgnowanie polskości przez całe życie. Należą się Pani słowa uznania za działalność na rzecz krzewienia polskości w Nowej Zelandii. Proszę przyjąć moje najlepsze życzenia zdrowia i siły do dawania tego świadectwa w następnych latach.” – powiedział amb. Zbigniew Gniatkowski podczas uroczystej akademii z udziałem przedstawicieli środowiska polonijnego w Auckland. MALWINA ZOFIA SCHWIETERS – nota biograficzna Urodziła się 15 lutego 1931 r. w Sokołowie, w powiecie rzeszowskim, woj. lwowskie. Do wybuchu II wojny światowej mieszkała wraz z rodzicami w Rozwadowie, skąd – uciekając przed Niemcami – cała rodzina udała się do Lwowa. Po zajęciu wschodnich terenów RP przez Sowietów, dziewięcioletnia Malwina, wraz z rodzicami i młodszym bratem, została deportowana na Syberię w kwietniu 1940 roku. Układ Sikorski-Majski otworzył przed wieloma Polakami więzionymi w Związku Radzieckim szansę na opuszczenie „nieludzkiej ziemi”. Wraz z armią gen. Andersa wydostał się ojciec Malwiny, Zygmund Rubisz. Później także i ona sama z matką (młodszy brat zmarł w Uzbekistanie) wydostały się z polskim sierocińcem do Iranu. Stamtąd, w listopadzie 1944 r., dotarła do Nowej Zelandii, i razem z grupą ponad 700 dzieci została umieszczona w obozie w Pahiatua. W Nowej Zelandii odebrała wykształcenie, łącznie z uniwersyteckim. Należy do grona współzałożycieli Stowarzyszenia Polaków w Auckland. Od początku działalności Stowarzyszenia jej domeną było podtrzymywanie i umacnianie polskości – organizowała spotkania, akademie, wieczornice poświęcone upamiętnieniu ważnych rocznic narodowych; przygotowywała i opracowywała referaty, materiały historyczne, organizowała wystawy. Działalność ta sprawiła, że w środowisku Polaków w Auckland nadano jej miano „strażnika pamięci narodowej”. Osobnym polem jej działalności było podtrzymywanie pamięci o zbrodni katyńskiej. Odbyła pielgrzymkę do Katynia, a przywieziona stamtąd grudka ziemi, uświęcona krwią pomordowanych, znalazła swoje godne miejsce, wraz z tablicą upamiętniającą ofiary Katynia (była współpomysłodawcą tej tablicy) w Katedrze katolickiej św. Patryka w Auckland. Pani Malwina tworzyła bibliotekę polską, gromadząc około 1000 woluminów nt. historii, w tym historii II wojny światowej, literatury pięknej, a także materiały i archiwalia, dokumentujące życie i działalność Polonii w Nowej Zelandii. Od samego początku angażowała się w organizowanie pomocy dla „Solidarności”. Szczególnego rozmachu nabrała ta działalność w okresie stanu wojennego, kiedy p. Malwina czynnie włączyła się w organizowanie pomocy dla internowanych działaczy Solidarności i ich rodzin, organizując zbiórki pieniężne, także wśród rodowitych Nowozelandczyków. Pani Malwina jest nadal bardzo aktywna w środowisku polonijnym. W 2016 r. wydała zbiór poezji „Głos serca na drogach życia”.

Polski